برای مقابله با مشکلات روش شناختی در زمینه گرایی از تشخیص های مفید بین متن و چکیده ها و تاریخچه و قسمت های تاریخی آن استفاده می کنیم. متن شامل نتیجه یا قسمت پژوهش است. حتی یک چشم انداز را از پس زمینه داده هایی که ما به آن اضافه می کنیم به دست می دهد. متن تاریخچه در زمینه گرایی به عنوان اصل معتبر در نظر گرفته می شود  و یا نشان از بازسازی متن دارد. این است که با یک چشم انداز به یک متن نگاه می کنیم. تاریخ بی میل برای استخراج قضاوت های اخلاقی حاضر بوده  و یا اعمال آنها را به گذشته تعمیم می دهد. به ظطور گسترده تر از هر تعمیم  اجتماعی بیش از واحدهای طولانی زمانی می توان نتیجه گرفت و آن نتیجه مسئولیت نمایش  اهمیت دادن جذابیت ها می باشد. دوره های مختلف تاریخی وجود دارد. زمینه گرایی تاریخی ممکن است به عنوان یک تفسیر تاریخ نگارها در نظر گرفته شود. بیهوده من تاکید می کنم که کار حاضر به طور گسترده تری منطق را داشته و کمتر در آن بر شفافیت های تاریخی تاکید شده است.

موضوع واضح  و عدم امکان:

زمینه گرایی چیزی پرواضح است  و امکان  پذیر نیست. این ناشی از درک . دیدگاه به دست آمده توسط هر ناظر بوده  است که از هر داده مستقل به دست آمده و بدون آلودگی است. ما ابزاری جهت اندازه گیری دمای مایعات داریم و می دانیم سوپ پخته شده خوشمزه است. رمان جدید من به طور خودکار حسن هایی را به وجود می آورد، نمی توانم به هر گونه داده بدون اضافه کردن چیزی از خودم رسیدگی کنم. ناظر یک متن را توسط حالت تطبیقی بررسی می کند . آن را می خواند. این موقعیت می تواند که این نمو به صورت متنی خودکار انجام شده است و زمینه گرایی توصیفی به وجود می آید و این چیزی پرواضح است. اگر DC یا همان زمینه گرایی توصیفی به یک روش اصلی تبدیل شود/ف ما باید به جای ایده در زمینه به دنبال چیزهای دیگر در زمینه گرایی باشیم که به آن روش زمینه گرایی MC گفته می شود. MC جوهره زمینه گرایی تاریخی است. بیش از این مورد که پرواضح است،MC با منابع عدم امکان در ارتباط بوده و بدیهی است که  از تحقیق به کار رفته و ما نیازی به آن نخواهیم داشت. همانطور که ما نمی توانیم  از آن اجتناب کنیم، آن بی معنی است که آن را انجام  دهیم. لذا تقاضای ما با این پیش فرض است که بگوییم ما انتخاب این کار را داریم یا نه. اما از انجا که ما انتخابی نداریم، تقاضای انتزاعی ما روش متنی را انتخاب می کند به سادگی ممکن است. نه تنها این ، تنها حس در زمینه گرایی تاریخی ممکن استنگاهی به زمینه چشم انداز از جمله در پس زمینه یک متن لازم است. این یک موضوع از ادعاهای مکمل و استدلال مربوطه بوده و به یک متن اضافه می شود. متن مجموعه ای اولیه از ادعا و استدلال ها است. متن یک مجموعه این ادعاها را ارائه می کند. در حال حاضر زمینه گرایی تاریخی را به عنوان یک تقاضا در هر متن به کار می گیرند. اگر همیشه این استفاده باشد یعنی متن اساسا با یک گذاره تقلیل همراه است که باید به نوبه خود بررسی شود. اجازه دهید بگوییم که قرار است یک متن به نام T1 در کنار متن T2 قرار گرد و همچنین  من با اضافه کردن T3 به آن انجام دادم. اما من باید یک متن Tn را به دست آورم. من نمی توانم این کار را انجام دهم. در حال حاضر آنچه را نمی توانم، انجام نمی دهم. اگر یک شرط لازم برای درک بیانیه یک متن باشد، این است که من قادر هستم آن را در چهارچوب قرار داده  و ادعاهای خود را بر اساس متن قادر به یک آزمون یکسان ارائه می کنم. این بدان معنی است که ادعاهای متنی من نمی تواند وجود داشته باشد مگر اینکه بیش از حد در زمینه باشد. تا جایی که ادعای متنی من خارج از چهارچوب باشد. می تواند بدون حکم ان را پذیرفت، اما من نمی توانم همه چیز را در زمینه قرار دهم. چنین تقاضایی بی نهایت  قدیمی است لذا باید توقف کرد. تقاضا برای بخشی از زمینه در حقیقت ضروری بوده و پس از آن خود را متوقف کنید. حتی اگر از حقیقت دور شوید.